स्मृती मा भानुभक्त आचार्य

भानुभभानुभक्त आचार्य आँफैमा एक गौरवान्तित नाम हो ।नेपाली भाषा र साहित्यका निमित्त । बि स१८७१ मा तनहुँ जिल्ला को चुन्दी रम्घाभानुभक्त आचार्य आँफैमा एक गौरवान्तित नाम हो ।नेपाली भाषा र साहित्यका निमित्त । बि स१८७१ मा तनहुँ जिल्ला को चुन्दी रम्घा भन्ने ठाउँमा जन्मेका आचार्य बल्ल्य कल्देखि नै सहितत्य शिर्जना म पोख्ता हुनु हुन्थ्यो । ६ बर्ष को कलिलो उमेर दिखी नै सहितत्य म कलम चलाऊनु भएका आचार्यले नेपाली भाषा सहितत्य क लागि महत्तवर्पूर्ण योग्दन दिनु भयो जस्ले गर्दा अज हामी नेपाली हुनुमा ढुक्क सँग नेपाली भाषा बिली रहेक छौ । उहाले नेपाली भाषा को उत्थ्यन को लागि आठअक प्रयास नचल्नु भएको भए हामी अपुरो हुन्सक्थियौ ।
भनु भक्तको बल्याबस्था समब्धी बिबिध श्रोत बाट पएको जानकारी अनुसार उहा का बुवा धनन्जय आचार्य पाल्पा क तत्कालीन जनरल अमरशिङ थापा का गवर्नर हुनुन्थियो हजुरबा कृष्ण प्रसाद आचार्य सन्स्कृत र अन्या बिषय म समेत पोख्ता भएको कारण भानुभक्त को बल्यकल हजुरबा बाट घरमाइ भएको मानिन्छ । अदि कबी अर्थत नेपाली भाषा का पहिला कबी भनेर चिनिने कबी आचार्य ले जीवन त्यती सुख पूर्ण भने थिएन ।जीवन भोगै क क्रम्मा बिबिध उतर्चाडहब भने आइ नै रहे तथापी उहले कहिलाई हर्नु भएन सङ्रह का निमित्त सन्श्कृत भाषामा लेखिएको रमायान लाई नेपाली भाषामा उल्था गर्नु उहाले दिएको महत्यपूर्ण य्धरान मन्नु पर्छ । प्रकिती क अघाट प्रेमी भानुभक्त आचार्य एक प्राख्र लेखक मानिन्उहन्छ ।उहले जस्तो सुकै टर्‍ओ कुरालाई पनि मनमोहक सैलिमा प्रस्तुत गर्न सक्नुहुन्थियो ।उहाले सन १८२० देखि १८४६ सम्मा धेरै भन्दा धेरै सहितत्य शिर्जना गर्नुभएको ईतिहास छ ।उहले लेख्नु भएका थुप्रै रचना हरु हराए तर पनि उहा हामी माझ सधैं रही रहनु भएको छ ।उहका रचना हरु अज सम्मा भैदिको भए हामी अझ धेरै प्रेरणा पौने थियौ ।रामायान लाई नेपाली म उल्था गरेपछी नेपाली का जनजिब्रो मा झुन्निना सफल आचार्यले भक्त माला प्रश्न उत्तरई जस्ता कृतिहारउ लेख्नुभएको ईतिहास ६ । सन १८६८ मा लेखिएको बधु शिक्षा उहाको अन्तिम कृती मानिन्छ ।
भन्ने ठाउँमा जन्मेका आचार्य बल्ल्य कल्देखि नै सहितत्य शिर्जना म पोख्ता हुनु हुन्थ्यो । ६ बर्ष को कलिलो उमेर दिखी नै सहितत्य म कलम चलाऊनु भएका आचार्यले नेपाली भाषा सहितत्य क लागि महत्तवर्पूर्ण योग्दन दिनु भयो जस्ले गर्दा अज हामी नेपाली हुनुमा ढुक्क सँग नेपाली भाषा बिली रहेक छौ । उहाले नेपाली भाषा को उत्थ्यन को लागि आठअक प्रयास नचल्नु भएको भए हामी अपुरो हुन्सक्थियौ ।
भनु भक्तको बल्याबस्था समब्धी बिबिध श्रोत बाट पएको जानकारी अनुसार उहा का बुवा धनन्जय आचार्य पाल्पा क तत्कालीन जनरल अमरशिङ थापा का गवर्नर हुनुन्थियो हजुरबा कृष्ण प्रसाद आचार्य सन्स्कृत र अन्या बिषय म समेत पोख्ता भएको कारण भानुभक्त को बल्यकल हजुरबा बाट घरमाइ भएको मानिन्छ । अदि कबी अर्थत नेपाली भाषा का पहिला कबी भनेर चिनिने कबी आचार्य ले जीवन त्यती सुख पूर्ण भने थिएन ।जीवन भोगै क क्रम्मा बिबिध उतर्चाडहब भने आइ नै रहे तथापी उहले कहिलाई हर्नु भएन सङ्रह का निमित्त सन्श्कृत भाषामा लेखिएको रमायान लाई नेपाली भाषामा उल्था गर्नु उहाले दिएको महत्यपूर्ण य्धरान मन्नु पर्छ । प्रकिती क अघाट प्रेमी भानुभक्त आचार्य एक प्राख्र लेखक मानिन्उहन्छ ।उहले जस्तो सुकै टर्‍ओ कुरालाई पनि मनमोहक सैलिमा प्रस्तुत गर्न सक्नुहुन्थियो ।उहाले सन १८२० देखि १८४६ सम्मा धेरै भन्दा धेरै सहितत्य शिर्जना गर्नुभएको ईतिहास छ ।उहले लेख्नु भएका थुप्रै रचना हरु हराए तर पनि उहा हामी माझ सधैं रही रहनु भएको छ ।उहका रचना हरु अज सम्मा भैदिको भए हामी अझ धेरै प्रेरणा पौने थियौ ।रामायान लाई नेपाली म उल्था गरेपछी नेपाली का जनजिब्रो मा झुन्निना सफल आचार्यले भक्त माला प्रश्न उत्तरई जस्ता कृतिहारउ लेख्नुभएको ईतिहास ६ । सन १८६८ मा लेखिएको बधु शिक्षा उहाको अन्तिम कृती मानिन्छ ।
क्त आचार्य आँफैमा एक गौरवान्तित नाम हो ।नेपाली भाषा र साहित्यका निमित्त । बि स१८७१ मा तनहुँ जिल्ला को चुन्दी रम्घा भन्ने ठाउँमा जन्मेका आचार्य बल्ल्य कल्देखि नै सहितत्य शिर्जना म पोख्ता हुनु हुन्थ्यो । ६ बर्ष को कलिलो उमेर दिखी नै सहितत्य म कलम चलाऊनु भएका आचार्यले नेपाली भाषा सहितत्य क लागि महत्तवर्पूर्ण योग्दन दिनु भयो जस्ले गर्दा अज हामी नेपाली हुनुमा ढुक्क सँग नेपाली भाषा बिली रहेक छौ । उहाले नेपाली भाषा को उत्थ्यन को लागि आठअक प्रयास नचल्नु भएको भए हामी अपुरो हुन्सक्थियौ ।
भनु भक्तको बल्याबस्था समब्धी बिबिध श्रोत बाट पएको जानकारी अनुसार उहा का बुवा धनन्जय आचार्य पाल्पा क तत्कालीन जनरल अमरशिङ थापा का गवर्नर हुनुन्थियो हजुरबा कृष्ण प्रसाद आचार्य सन्स्कृत र अन्या बिषय म समेत पोख्ता भएको कारण भानुभक्त को बल्यकल हजुरबा बाट घरमाइ भएको मानिन्छ । अदि कबी अर्थत नेपाली भाषा का पहिला कबी भनेर चिनिने कबी आचार्य ले जीवन त्यती सुख पूर्ण भने थिएन ।जीवन भोगै क क्रम्मा बिबिध उतर्चाडहब भने आइ नै रहे तथापी उहले कहिलाई हर्नु भएन सङ्रह का निमित्त सन्श्कृत भाषामा लेखिएको रमायान लाई नेपाली भाषामा उल्था गर्नु उहाले दिएको महत्यपूर्ण य्धरान मन्नु पर्छ । प्रकिती क अघाट प्रेमी भानुभक्त आचार्य एक प्राख्र लेखक मानिन्उहन्छ ।उहले जस्तो सुकै टर्‍ओ कुरालाई पनि मनमोहक सैलिमा प्रस्तुत गर्न सक्नुहुन्थियो ।उहाले सन १८२० देखि १८४६ सम्मा धेरै भन्दा धेरै सहितत्य शिर्जना गर्नुभएको ईतिहास छ ।उहले लेख्नु भएका थुप्रै रचना हरु हराए तर पनि उहा हामी माझ सधैं रही रहनु भएको छ ।उहका रचना हरु अज सम्मा भैदिको भए हामी अझ धेरै प्रेरणा पौने थियौ ।रामायान लाई नेपाली म उल्था गरेपछी नेपाली का जनजिब्रो मा झुन्निना सफल आचार्यले भक्त माला प्रश्न उत्तरई जस्ता कृतिहारउ लेख्नुभएको ईतिहास ६ । सन १८६८ मा लेखिएको बधु शिक्षा उहाको अन्तिम कृती मानिन्छ ।